Hoer of heks?

Sun, 10 Jun 2007 20:51:27 GMT

De voorbije weken zat ik op een soort geluksgolf. Alles scheen mee te zitten. Plezier in mijn werk, aangename nieuwe contacten, zelfs interessante nieuwe vooruitzichten. Ook door middel van deze blog. Hoewel ik dat nooit verwacht had krijg ik via mijn schrijfsels soms positieve feedback. Zoals Mr. Segers die m'n Stevaert song oppikt, andere personen die me advies willen geven voor mijn toelatingsproef bij Vlerick, zelfs journalisten die me mailen. Heel plezant allemaal. Ook wel af en toe vervelende vragen als ' waar heb jij je praktijk', vragen waar ik liever niet op inga, want de blog is niet bedoeld als patiëntenlokker.

Tot de voorbije week. Het begin van de week werd ingeluid met het onaangename nieuws dat een kennis een ernstig ongeval had. Staat een mens wel even bij stil. Verder in de week ander nieuws dat me raakt. Terwijl dat helemaal niet had gehoeven. Met op vrijdag dan één luttele seconde van toeval of pech, naargelang een mens het bekijkt, maar zo snel kan het dus gaan. Maar door een stom voorval is mijn humeur helemaal omgeslagen. Het voorbije weekend was ik dan ook opvallend stil, iets wat men hier niet van me gewend is, want zoals ik al meermaals vermeldde, heb ik meestal zoveel dingen in mijn hoofd dat ik steeds wel weet wat gedaan. Zelfs bij de familiebijeenkomst ter gelegenheid van Vaderdag vond iedereen dat ik er nogal afwezig bijzat. Mijn grijze massa echter deed overuren. Hoe kan het ook anders. Techniek is mooi, maar wanneer je je inbox om de vijf minuten gaat inspecteren op een zo gewenst verklarend antwoordmailtje of je Gsm gaat bekijken omdat je telkens weer dacht dat hij trilde, dan is er bij mij toch meer aan de hand. Veel vragen ook.

Wens ik teveel? Jaag ik mensen op de kast met mijn niet aflatende zin voor avontuur? Misschien moet ik het hele Vlerick verhaal zelfs maar beter vergeten...Ja, het zat heel diep.

Maar waarom nu die titel? Wel, op momenten dat ik geen zin heb om te praten, dan ga ik lezen. En zondagmorgen begon ik aan het boek 'De zeven ondeugden van vrouwelijke managers-Excelleren met vrouwelijkheid' van Ellen Söentken. Ik ga het boek hier niet helemaal gaan herhalen, maar één van de ondeugden is dus toneelspelen. Waarmee de schrijfster bedoelt 'een beperkt facet van je totale persoonlijkheid tonen in een daarbij passende situatie.' De vier typische rollen zijn de hoer, heks, kwezel en maagd. Waarbij de hoer natuurlijk heel erg tot de verbeelding spreekt, nl. de stoeipoes van de afdeling die alle mannen om haar vingers windt. Of wanneer we ons sexy kleedje met aangepaste pumps aantrekken om iets voor elkaar te krijgen. De heks is ook tamelijk snel te herkennen. Een geraffineerde loeder. De kwezel is dan een zielepoot met onderhuidse agressie, geen schrik om iemand een loer te draaien. De maagd is een koude kikker, die koel beredenerend alles aanpakt. Idealer wijze, denk ik nu, kun je misschien dus best het vaakst de maagd zijn, met een serene neutraliteit, goed geïnformeerd, welbespraakt en integer. Maar waar blijft dan de passie? Als alles zo lucide en rein mocht zijn, dan was ons leven toch verschrikkelijk saai? De kwezel wil ik natuurlijk ook niet al te vaak zijn, wie wil nu graag de dupe zijn van alles. Maar misschien moeten we ook wel eens het boetekleed aantrekken. De heks staat waarschijnlijk het verst af van wie ik echt ben, mensen uitlachen, steeds uitgaand van het slechtste in de mens. Maar de heks is ook sluw en slim, subliem gemeen zijn kan in sommige omstandigheden wel eens van pas komen. Blijft over de hoer. Intelligent, positief ingesteld, graag mooi gekleed. Op en top vrouw. Energiek. Hoge pijngrens. Snel gemotiveerd.

Gepassioneerd. Allemaal kenmerken waar ik mezelf wel in herken. Tot wanneer ik de beroemde voorbeelden zie. Madonna, Britney, ja zelfs Monica Lewinsky. Zie je wel dat ik nog heel veel te leren heb. Waar bestaat trouwens de cursus : van hoer naar maagd in 21 dagen? Of is dat terug een onrealistische eis van me?

Tot de volgende!

Anneke

the blogging dentist: Boeken

Hoer of heks?